پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۴۰

کی تو را از بی‌دماغی تاب شور بلبل است

پرده‌های گوش تو نازک‌تر از برگ گل است

موج زد از بس پریشان‌خاطری از جبهه‌ام

چشمهٔ آیینه از تمثال من پرسنبل است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۲همیشه از غم دل بر جبین من چین است
  2. شمارهٔ ۴۳در گوشهٔ امنی که منم حرف‌زدن نیست
  3. شمارهٔ ۴۴اشک مرا پیام کسی بی‌قرار ساخت
  4. شمارهٔ ۴۵یار از برم به پیرهن لاله‌گون گذشت
  5. شمارهٔ ۴۶ز چشم یار حال من تباهی است
  6. شمارهٔ ۴۷ازینکه گل به سر بوالهوش نگارم ریخت
  7. شمارهٔ ۴۸همدمان درد من بیانی نیست
  8. شمارهٔ ۴۹بدم بخنده که آن یار موسم شادیست
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.