پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۳۸

عمری گذشت رونق هامون نمانده است

گویا کسی ز دودهٔ مجنون نمانده است

معذور دار گر بکشم ناله‌های خشک

از بس گریستم به تنم خون نمانده است

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۴۰کی تو را از بی‌دماغی تاب شور بلبل است
  2. شمارهٔ ۴۱وانگردید دل غم‌زه یار آمد و رفت
  3. شمارهٔ ۴۲همیشه از غم دل بر جبین من چین است
  4. شمارهٔ ۴۳در گوشهٔ امنی که منم حرف‌زدن نیست
  5. شمارهٔ ۴۴اشک مرا پیام کسی بی‌قرار ساخت
  6. شمارهٔ ۴۵یار از برم به پیرهن لاله‌گون گذشت
  7. شمارهٔ ۴۶ز چشم یار حال من تباهی است
  8. شمارهٔ ۴۷ازینکه گل به سر بوالهوش نگارم ریخت
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.