پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۶۴

جدا از روی او گر زنده مانم

ز رویش تا زیم شرمنده مانم

تو خود رفتی ولیکن بوسه‌ای ده

که تا برگشتن تو زنده مانم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶۶خواهم که درد دل بر دلدار خود کنم
  2. شمارهٔ ۱۶۷سحر از یاد چشم او به نرگس زار افتادم
  3. شمارهٔ ۱۶۸بتهٔ سلسلهٔ موی توام
  4. شمارهٔ ۱۶۹درین دو روز که از بزم تو جدا بودم
  5. شمارهٔ ۱۷۰خوشم به مفلسی خود غنا نمی‌خواهم
  6. شمارهٔ ۱۷۱سینه را بشکافتم دل یافتم
  7. شمارهٔ ۱۷۲من اگر درخور لطف و کرمت می‌بودم
  8. شمارهٔ ۱۷۳آن طالعم کجاست که قربان او شوم
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.