پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

قطعات

شمارهٔ ۱۶۱

زهد صد ساله به یک جرعهٔ صهبا دادم

آنچه اندوخته بودم همه یک‌جا دادم

سوختی جان من ای عشق چو شد جای تو گرم

من چه بی‌جا به دل خویش تو را جا دادم

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۶۳چون نیست یار آنکه دهم یار را سلام
  2. شمارهٔ ۱۶۴جدا از روی او گر زنده مانم
  3. شمارهٔ ۱۶۵جان نثار دل‌ربایان کرده‌ایم
  4. شمارهٔ ۱۶۶خواهم که درد دل بر دلدار خود کنم
  5. شمارهٔ ۱۶۷سحر از یاد چشم او به نرگس زار افتادم
  6. شمارهٔ ۱۶۸بتهٔ سلسلهٔ موی توام
  7. شمارهٔ ۱۶۹درین دو روز که از بزم تو جدا بودم
  8. شمارهٔ ۱۷۰خوشم به مفلسی خود غنا نمی‌خواهم
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.