پرش به محتوای اصلی
وطواط وطواط

مقطعات

شمارهٔ ۷۰ - در حق شهاب الدین صابر بن اسمعیل ترمذی

شهاب الدین، سپهر فضل ، صابر

فضایل هست ذاتت را به فرمان

خرد با جان تو جُسته‌ست وصلت

هنر با طبع تو بسته‌ست پیمان

شعار تست عزّ اهل دانش

دثار تست حرز اهل ایمان

ترا در نظم لعبت‌های آزر

ترا در نثر حکمت‌های لقمان

تن مطروح را جاه تو قوت

دل مجروح را لطف تو درمان

سخن فرمانبرِ طبع تو چونانک

پری فرمانبر امر سلیمان

زهی! در فطرت تو علم حیدر

زهی! در طینت تو شرم عثمان

شدم دور از تو و زین رأی باطل

پشیمانم، پشیمانم، پشیمان!

به دیدار تو دارم حرص و هستند

به هم در یک طویله حرص و حرمان

فرستادن به نزدیک تو اشعار

فرستادن بود زیره به کرمان

همیشه تا چو موسی نیست فرعون

همیشه تا چو هارون نیست هامان

همه اوقات تو بادا به راحت

همه احوال تو بادا به سامان

نکو خواه تو در اقبال خرم

بداندیش تو در ادبار پژمان

یکی در قبضهٔ محنت گرفتار

یکی در روضهٔ نعمت خرامان

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۷۲ - در مدح تاج الدولهای گشته کار خلق مفوض برای تو
  2. شمارهٔ ۷۳ - در حق صابر بن اسمعیل ترمذیای صابر ، ای سپهر سخن ، ای جهان فضل
  3. شمارهٔ ۷۴ - در تهنیت وزارتصدرا ، وزارت از تو جمالی گرفت نو
  4. شمارهٔ ۷۵ - در شکر گزاری از پادشاهاحوال بنده باز نظامی گرفت نو
  5. شمارهٔ ۷۶ - در وصف قصر خوارزمشاه اتسززهی ! قصر خوارزمشاهی ، که دولت
  6. شمارهٔ ۷۷ - در مرثیۀ رافع بن علاءای رافع علا ، ز وفات توام غمیست
  7. شمارهٔ ۷۸ - د رحق شمس الدینشمس دین ، ای خدمت درگاه تو
  8. شمارهٔ ۷۹ - در مدیحهای همه عاقلان بطوع و بطبع
همه‌ی مقطعات ←

وطواط درباره‌ی وطواط

امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.