وطواط
شمارهٔ ۳۳ - در حق شمس الدین
آمدم سوی سرای شمس دین
بازگشتم چون جمال او نبود
من چه خواهم کرد بی او آن سرای؟
تشنه را از ساغر فارغ چه سود؟
وطواط
ادامه‌ی مقطعات
- شمارهٔ ۳۵ - در معارفنکند با عدو مدارا سود
- شمارهٔ ۳۶ - در مرثیۀ فخرالدینگزین فخر دین ، آن شجاعی، که چرخ
- شمارهٔ ۳۷ - در جواب ادیب صابر بن اسمعیل ترمذیجواب کریم جمال خراسان
- شمارهٔ ۳۸ - در حق ادیب صابر بن اسمعیل ترمذیطبعت ، ای صابران اسمعیل
- شمارهٔ ۳۹ - نیز در حق ادیب صابر بن اسمعیل ترمذیعلمت ، ای صابر بن اسمعیل
- شمارهٔ ۴۰ - در حق حمید الدینمجلس سامی حمید الدین
- شمارهٔ ۴۱ - لغز در نام قطبمهی ، کندر سمرقند از لب او
- شمارهٔ ۴۲ - در شکایت از دوریخدایگانا ، رنج فراق مجلس تو
درباره‌ی وطواط
امام سعدالملک رشیدالدین محمد بن محمد بن عبدالجلیل عمری کاتب بلخی معروف به رشید وطواط شاعر نامی قرن ششم است. وی در سال ۴۸۱ هجری قمری در بلخ چشم به جهان گشود و در سال ۵۷۳ هجری قمری در گرگانج خوارزم بدرود حیات گفت. وی دبیر دیوان اتسز خوارزمشاه بود و به خاطر اندام کوچکش به او لقب «وطواط» (به معنای خفاش یا نوعی پرستو) دادن...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.