فهرست اشعار
- رباعی شمارهٔ ۱ یارب که بقای جاودانی بادا
- رباعی شمارهٔ ۲ عشرت بادا صبح تو و شام ترا
- رباعی شمارهٔ ۳ شد یار و به غم ساخت گرفتار مرا
- رباعی شمارهٔ ۴ جان سوخت ز داغ دوری یار مرا
- رباعی شمارهٔ ۵ از بهر نشیمن شه عرش جناب
- رباعی شمارهٔ ۶ اندر ره انتظار چشمی که مراست
- رباعی شمارهٔ ۷ آن سرو که جایش دل غم پرور ماست
- رباعی شمارهٔ ۸ پیوستن دوستان به هم آسان است
- رباعی شمارهٔ ۹ شاها سربخت بر در دولت تست
- رباعی شمارهٔ ۱۰ اکسیر حیات جاودانم بفرست
- رباعی شمارهٔ ۱۱ شوخی که خطش آیهٔ فرخ فالی است
- رباعی شمارهٔ ۱۲ جز فکر جدا شدن ز دلدارم نیست
- رباعی شمارهٔ ۱۳ مجنون که کمال عشق و حیرانی داشت
- رباعی شمارهٔ ۱۴ شاها سر روزگار پامال تو باد
- رباعی شمارهٔ ۱۵ شاها چو کمان قدر به فرمان تو باد
- رباعی شمارهٔ ۱۶ صید افکنی مراد آیین تو باد
- رباعی شمارهٔ ۱۷ شاها در جهان عرصهٔ در گاه تو باد
- رباعی شمارهٔ ۱۸ جرم است سراپای من خاک نهاد
- رباعی شمارهٔ ۱۹ کوی تو که آواره هزاری دارد
- رباعی شمارهٔ ۲۰ وحشی که همیشه میل ساغر دارد
- رباعی شمارهٔ ۲۱ گر کسب کمال می‌کنی می‌گذرد
- رباعی شمارهٔ ۲۲ فریاد که سوز دل عیان نتوان کرد
- رباعی شمارهٔ ۲۳ تیرت چو ره نشان پران گیرد
- رباعی شمارهٔ ۲۴ دل زان بت پیمان گسلم می‌سوزد
- رباعی شمارهٔ ۲۵ یارب که زمانه دلنوازت باشد
- رباعی شمارهٔ ۲۶ می‌خواست فلک که تلخ کامم بکشد
- رباعی شمارهٔ ۲۷ شاها به عداوت توکس یار نشد
- رباعی شمارهٔ ۲۸ آنان که به کویی نگران می‌گردند
- رباعی شمارهٔ ۲۹ آن زمره که از منطق ما بی‌خبرند
- رباعی شمارهٔ ۳۰ مجنون به من بی سر و پا می‌ماند
- رباعی شمارهٔ ۳۱ ای چرخ مرا دلی ست بیداد پسند
- رباعی شمارهٔ ۳۲ یا صاحب ننگ و نام می‌باید بود
- رباعی شمارهٔ ۳۳ در کوی توام پای تمنا نرود
- رباعی شمارهٔ ۳۴ تا پای کسی سلسله آرا نشود
- رباعی شمارهٔ ۳۵ در صیدگه‌ات جان به طرب باز آید
- رباعی شمارهٔ ۳۶ ازدیده ز رفتن تو خون می‌آید
- رباعی شمارهٔ ۳۷ خوش آن که ره عشق بتی پیماید
- رباعی شمارهٔ ۳۸ تا شکل هلال گردد از چرخ پدید
- رباعی شمارهٔ ۳۹ نوروز شد و بنفشه از خاک دمید
- رباعی شمارهٔ ۴۰ آهنگ سفر می‌کند آن ماه عذار
- رباعی شمارهٔ ۴۱ یارب که در این دایرهٔ دیر مدار
- رباعی شمارهٔ ۴۲ دانی شاها که مهر فرخنده اثر
- رباعی شمارهٔ ۴۳ ای صیت معالجات تو عالم گیر
- رباعی شمارهٔ ۴۴ آن شمع که دوش بود تب تا سحرش
- رباعی شمارهٔ ۴۵ ای منشاء دانایی و ای مایه هوش
- رباعی شمارهٔ ۴۶ ای جان و تنم مطیع و شوق تو مطاع
- رباعی شمارهٔ ۴۷ فن تو و سد هزار برهان کمال
- رباعی شمارهٔ ۴۸ در نامه رقم ز خانه‌ای یافته‌ام
- رباعی شمارهٔ ۴۹ تا کار جهان به کام کس نیست مدام
- رباعی شمارهٔ ۵۰ تا در ره عشق آشنای تو شدم
- رباعی شمارهٔ ۵۱ امشب همه شب ز هجر نالان بودم
- رباعی شمارهٔ ۵۲ از آبله‌ای تازه گل باغ ارم
- رباعی شمارهٔ ۵۳ ای آنکه به یکرنگی تو متصفم
- رباعی شمارهٔ ۵۴ تا کی ز مصیبت غمت یاد کنم
- رباعی شمارهٔ ۵۵ رخسار تو ای تازه گل گلشن جان
- رباعی شمارهٔ ۵۶ تا بود چنین بود و چنین است جهان
- رباعی شمارهٔ ۵۷ خورشید که هست شمسهٔ هفت ایوان
- رباعی شمارهٔ ۵۸ در نفی رخت شمع شبی راند سخن
- رباعی شمارهٔ ۵۹ ای مدت شاهی جهان مدت تو
- رباعی شمارهٔ ۶۰ ای رفعت و شان فروترین پایه تو
متن اشعار به نقل از گنجور.