پرش به محتوای اصلی
وحشی بافقی وحشی بافقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷

آن سرو که جایش دل غم پرور ماست

جان در غم بالاش گرفتار بلاست

از دوری او به ناخن محرومی

سد چاک زدیم سینه جایش پیداست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹شاها سربخت بر در دولت تست
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰اکسیر حیات جاودانم بفرست
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱شوخی که خطش آیهٔ فرخ فالی است
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲جز فکر جدا شدن ز دلدارم نیست
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳مجنون که کمال عشق و حیرانی داشت
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴شاها سر روزگار پامال تو باد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵شاها چو کمان قدر به فرمان تو باد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶صید افکنی مراد آیین تو باد
همه‌ی رباعیات ←

وحشی بافقی درباره‌ی وحشی بافقی

كمال‌الدین‌ بافقی‌ متخلص‌ به‌ وحشی‌ از شعرای‌ زبردست قرن دهم است‌. وی‌ در اواسط نیمهٔ اول قرن دهم در بافق‌ به دنیا آمد و تحصیلات‌ مقدماتی‌ خود را در زادگاهش‌ طی کرد. او در مدت عمر مانند خواجهٔ شیراز از مسافرت‌های دور و دراز احتراز می‌جست و جز به کاشان و عراق سفر نکرد. وحشی‌ بافقی‌ در حدود سال‌ ۹۹۹ هجری‌ قمری ‌درگذشت. م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.