پرش به محتوای اصلی
وحشی بافقی وحشی بافقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۰

مجنون به من بی سر و پا می‌ماند

غمخانهٔ من به کربلا می‌ماند

جغدی به سرای من فرود آمد و گفت

کاین خانه به ویرانه ما می‌ماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۲یا صاحب ننگ و نام می‌باید بود
  2. رباعی شمارهٔ ۳۳در کوی توام پای تمنا نرود
  3. رباعی شمارهٔ ۳۴تا پای کسی سلسله آرا نشود
  4. رباعی شمارهٔ ۳۵در صیدگه‌ات جان به طرب باز آید
  5. رباعی شمارهٔ ۳۶ازدیده ز رفتن تو خون می‌آید
  6. رباعی شمارهٔ ۳۷خوش آن که ره عشق بتی پیماید
  7. رباعی شمارهٔ ۳۸تا شکل هلال گردد از چرخ پدید
  8. رباعی شمارهٔ ۳۹نوروز شد و بنفشه از خاک دمید
همه‌ی رباعیات ←

وحشی بافقی درباره‌ی وحشی بافقی

كمال‌الدین‌ بافقی‌ متخلص‌ به‌ وحشی‌ از شعرای‌ زبردست قرن دهم است‌. وی‌ در اواسط نیمهٔ اول قرن دهم در بافق‌ به دنیا آمد و تحصیلات‌ مقدماتی‌ خود را در زادگاهش‌ طی کرد. او در مدت عمر مانند خواجهٔ شیراز از مسافرت‌های دور و دراز احتراز می‌جست و جز به کاشان و عراق سفر نکرد. وحشی‌ بافقی‌ در حدود سال‌ ۹۹۹ هجری‌ قمری ‌درگذشت. م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.