پرش به محتوای اصلی
وحشی بافقی وحشی بافقی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷

شاها در جهان عرصهٔ در گاه تو باد

آفاق پراز خیمه و خرگاه تو باد

این خیمهٔ بی ستون که چرخش خوانند

قایم به ستون خیمهٔ جاه تو باد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹کوی تو که آواره هزاری دارد
  2. رباعی شمارهٔ ۲۰وحشی که همیشه میل ساغر دارد
  3. رباعی شمارهٔ ۲۱گر کسب کمال می‌کنی می‌گذرد
  4. رباعی شمارهٔ ۲۲فریاد که سوز دل عیان نتوان کرد
  5. رباعی شمارهٔ ۲۳تیرت چو ره نشان پران گیرد
  6. رباعی شمارهٔ ۲۴دل زان بت پیمان گسلم می‌سوزد
  7. رباعی شمارهٔ ۲۵یارب که زمانه دلنوازت باشد
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶می‌خواست فلک که تلخ کامم بکشد
همه‌ی رباعیات ←

وحشی بافقی درباره‌ی وحشی بافقی

كمال‌الدین‌ بافقی‌ متخلص‌ به‌ وحشی‌ از شعرای‌ زبردست قرن دهم است‌. وی‌ در اواسط نیمهٔ اول قرن دهم در بافق‌ به دنیا آمد و تحصیلات‌ مقدماتی‌ خود را در زادگاهش‌ طی کرد. او در مدت عمر مانند خواجهٔ شیراز از مسافرت‌های دور و دراز احتراز می‌جست و جز به کاشان و عراق سفر نکرد. وحشی‌ بافقی‌ در حدود سال‌ ۹۹۹ هجری‌ قمری ‌درگذشت. م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.