پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۵۵

بدخو، از خوی خود بدوزخ باشد

خو آتش جانگداز و، خود یخ باشد

خود را شکند ز سختی بیحد خصم

ریزد دم شمشیر چو پرشخ باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۷دل، از غم نانی اگرت خون باشد
  2. شمارهٔ ۵۸فرزند، برای روز بد میباشد
  3. شمارهٔ ۵۹هرگز نه ترا دل غمین میباشد
  4. شمارهٔ ۶۰گر شعر نه مال و ثروتم می بخشد
  5. شمارهٔ ۶۱از جوش شباب، پر دلت بی غم شد
  6. شمارهٔ ۶۲بی خاطر جمع، نکته دان نتوان شد
  7. شمارهٔ ۶۳ای آنکه بجمع سیم و زر حرصت خواند
  8. شمارهٔ ۶۴نی در سر شوق و، نی بدل پروا ماند
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.