پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۵

تا کام دهی، نفس بخود معجب را

گردی شب و روز مشرق و مغرب را

کرد است ترا اسیر، نفس سگ تو

کس دیده که سگ مرس کند صاحب را؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷بر نقش جهان که راه زد جاهل را
  2. شمارهٔ ۸در خانه، فراش و متکا نیست مرا
  3. شمارهٔ ۹پیری از عمر کرده بیزار مرا
  4. شمارهٔ ۱۰نبود چون نام، دشمنی انسان را
  5. شمارهٔ ۱۱از فیض هوا، سبز نگردد گل ما
  6. شمارهٔ ۱۲یارب! نه سزای تست گر کرده ما
  7. شمارهٔ ۱۳هر ذره ز مهر تست جانی بی‌تاب
  8. شمارهٔ ۱۴ای دل رخ از این سرای فانی برتاب
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.