پرش به محتوای اصلی
واعظ قزوینی واعظ قزوینی

رباعیات

شمارهٔ ۳

نرمی، ز سر تو واکند غوغا را

سازد عاجز، ملایمت اعدا را

نرمان، آزار از درشتان نکشند

از سنگ چه نقص پنبه مینا را؟!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵تا کام دهی، نفس بخود معجب را
  2. شمارهٔ ۶دایم نبود جوانی ایام ترا
  3. شمارهٔ ۷بر نقش جهان که راه زد جاهل را
  4. شمارهٔ ۸در خانه، فراش و متکا نیست مرا
  5. شمارهٔ ۹پیری از عمر کرده بیزار مرا
  6. شمارهٔ ۱۰نبود چون نام، دشمنی انسان را
  7. شمارهٔ ۱۱از فیض هوا، سبز نگردد گل ما
  8. شمارهٔ ۱۲یارب! نه سزای تست گر کرده ما
همه‌ی رباعیات ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.