شمارهٔ ۵۴

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۵۶غم افتاده خود خوردن از آزادگی است
2. شمارهٔ ۵۷زیبد آن را درو درگاه، که از همت جود
3. شمارهٔ ۵۸چون سر شمع که گیرند و همان نور بجاست
4. شمارهٔ ۵۹هر لوح مزاری ز مقیمان دل خاک
5. شمارهٔ ۶۰ناصح آزار زبانی اگرم کرد، بجاست
6. شمارهٔ ۶۱راستان را، ز نهاد کج دوران چه زیان؟
7. شمارهٔ ۶۲حشمت و کوکبه از شاه و، فراغت ز گداست
8. شمارهٔ ۶۳بر آن جمال نکو غازه‌ای نه در کار است