شمارهٔ ۲۴۶

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۲۴۸چو افروزد رخش، سوزد دل و دین
2. شمارهٔ ۲۴۹تا نگردد کشته تیغش پس از من دیگری
3. شمارهٔ ۲۵۰دلم مجنون و، لیلی آن نگاه عشوه ساز او
4. شمارهٔ ۲۵۱برد از من تاب، تاب سنبل گیسوی او
5. شمارهٔ ۲۵۲بر نمیدارد شکن، دست از سر گیسوی او
6. شمارهٔ ۲۵۳صفحه هر برگ این گلشن بود رویی به تو
7. شمارهٔ ۲۵۴منعم بیا جهان را قسمت کنیم باهم
8. شمارهٔ ۲۵۵بلبل از گل چند؟ ز آن رخسار زیبا هم بگو!