شمارهٔ ۲۵۰

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۲۵۲بر نمیدارد شکن، دست از سر گیسوی او
2. شمارهٔ ۲۵۳صفحه هر برگ این گلشن بود رویی به تو
3. شمارهٔ ۲۵۴منعم بیا جهان را قسمت کنیم باهم
4. شمارهٔ ۲۵۵بلبل از گل چند؟ ز آن رخسار زیبا هم بگو!
5. شمارهٔ ۲۵۶تو ز من یک جان گرفتی، من ز تو چندین نگاه
6. شمارهٔ ۲۵۷چون نگردد حال بر مفلس ز شرم قرض خواه؟
7. شمارهٔ ۲۵۸ای از خودی و هستی، بر خویش دل نهاده
8. شمارهٔ ۲۵۹ته ته پری رخانند، جا کرده در ته خاک