شمارهٔ ۲۵۵

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۲۵۷چون نگردد حال بر مفلس ز شرم قرض خواه؟
2. شمارهٔ ۲۵۸ای از خودی و هستی، بر خویش دل نهاده
3. شمارهٔ ۲۵۹ته ته پری رخانند، جا کرده در ته خاک
4. شمارهٔ ۲۶۰از اینکه دربه‌دری، پیش دوست جای نداری!
5. شمارهٔ ۲۶۱کیست عارف؟ آنکه نشناسد به جز حق دیگری
6. شمارهٔ ۲۶۲برای یک لب نان دربدر چه میگردی؟
7. شمارهٔ ۲۶۳چو خشتی کز بنا افتد، زهر افتادن دندان
8. شمارهٔ ۲۶۴ز بس کاهید جسم زار من از درد پنهانی