پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۲۶۴ز بس کاهید جسم زار من از درد پنهانی
  2. شمارهٔ ۲۶۵در دیده غبارم ز چه ره یافته، دانی؟
  3. شمارهٔ ۲۶۶دیدن بدستیاری عینک، ندیدنست
  4. شمارهٔ ۲۶۷هجوم خط مشکین نیست بر سیب زنخدانش
  5. شمارهٔ ۲۶۸به دوست روی دو عالم تو آشنای که‌ای
همه‌ی ابیات پراکنده ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.