شمارهٔ ۲۴۳

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۲۴۵قامت از پیری چو خم شد، دل ازین ویران بکن
2. شمارهٔ ۲۴۶ای آنکه محو خویش در آیینه گشته‌ای
3. شمارهٔ ۲۴۷نگردد مرد کامل تا نیاید از وطن بیرون
4. شمارهٔ ۲۴۸چو افروزد رخش، سوزد دل و دین
5. شمارهٔ ۲۴۹تا نگردد کشته تیغش پس از من دیگری
6. شمارهٔ ۲۵۰دلم مجنون و، لیلی آن نگاه عشوه ساز او
7. شمارهٔ ۲۵۱برد از من تاب، تاب سنبل گیسوی او
8. شمارهٔ ۲۵۲بر نمیدارد شکن، دست از سر گیسوی او