شمارهٔ ۲۳

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۲۵بود حرف دهن تنگ تو ناخوان ز آن رو
2. شمارهٔ ۲۶ز بی حقیقتی از هم چنان گریزانند
3. شمارهٔ ۲۷ز بسکه راستییی در جهان نمی بینم
4. شمارهٔ ۲۸کنی گر آشنای درد جهان غفلت آیین را
5. شمارهٔ ۲۹تا شود آگاه از احوال هر نزدیک و دور
6. شمارهٔ ۳۰عشق میگردد دوا زخم دل غم پیشه را
7. شمارهٔ ۳۱گرمی بد گوهران، چندان ندارد اعتبار
8. شمارهٔ ۳۲پنبه سان شکستی چوب نرمی پیشه را