شمارهٔ ۲۸

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۳۰عشق میگردد دوا زخم دل غم پیشه را
2. شمارهٔ ۳۱گرمی بد گوهران، چندان ندارد اعتبار
3. شمارهٔ ۳۲پنبه سان شکستی چوب نرمی پیشه را
4. شمارهٔ ۳۳لازم است آزاده را از سر به پیشان احتیاط
5. شمارهٔ ۳۴دیدن خلق جهان از بس کدورت آور است
6. شمارهٔ ۳۵روشن نشود چون شرر از سنگ چراغت
7. شمارهٔ ۳۶چون نلرزد بر سر دستش، دل ناشاد ما؟
8. شمارهٔ ۳۷نیست کالایی کز آن خالی بود دامان ما