شمارهٔ ۳۴

ادامه‌ی ابیات پراکنده

1. شمارهٔ ۳۶چون نلرزد بر سر دستش، دل ناشاد ما؟
2. شمارهٔ ۳۷نیست کالایی کز آن خالی بود دامان ما
3. شمارهٔ ۳۸کرده ما را ناتوان از بس غم جانان ما
4. شمارهٔ ۳۹میگدازد ز آفتاب مرگ، برف زندگی
5. شمارهٔ ۴۰مساز رو ترش از پندهای دلشکن ما
6. شمارهٔ ۴۱ورق مشق شد از یاد خطت سینه ما
7. شمارهٔ ۴۲گشت یکشب در میان، وصل بت رعنای ما
8. شمارهٔ ۴۳پر از عیش و طرب گردد ز یاد دوست محفل‌ها