پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۴۵تو چشم روزگاری و، از هر کناره‌ای
  2. شمارهٔ ۴۶در پیریت بدیده غباری که کرده جا
  3. شمارهٔ ۴۷پیرانه نیست طور تو، ای شیخ کرده‌ای
  4. شمارهٔ ۴۸جانسوزتر کند گل رخسار را حجاب
  5. شمارهٔ ۴۹خیز و فکر خویشتن بین، چشم من، دیگر چه خواب؟
  6. شمارهٔ ۵۰شکم از لقمه چو پر شد، ز دل نوا مطلب
  7. شمارهٔ ۵۱رفت عهد شباب و دندان ریخت
  8. شمارهٔ ۵۲مد نظر، از روی گلت آب حیات است
همه‌ی ابیات پراکنده ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.