پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات پراکنده

  1. شمارهٔ ۴۲گشت یکشب در میان، وصل بت رعنای ما
  2. شمارهٔ ۴۳پر از عیش و طرب گردد ز یاد دوست محفل‌ها
  3. شمارهٔ ۴۴به تنگ آمد دل، از خودسازی این باغ و بستان‌ها
  4. شمارهٔ ۴۵تو چشم روزگاری و، از هر کناره‌ای
  5. شمارهٔ ۴۶در پیریت بدیده غباری که کرده جا
  6. شمارهٔ ۴۷پیرانه نیست طور تو، ای شیخ کرده‌ای
  7. شمارهٔ ۴۸جانسوزتر کند گل رخسار را حجاب
  8. شمارهٔ ۴۹خیز و فکر خویشتن بین، چشم من، دیگر چه خواب؟
همه‌ی ابیات پراکنده ←

واعظ قزوینی درباره‌ی واعظ قزوینی

میرزا محمد رفیع ملقب به رفیع‌الدین مشهور به واعظ قزوینی (زادهٔ ۱۰۲۷ هجری قمری در قزوین، درگذشتهٔ ۱۰۹۰ هجری قمری در قزوین) فقیه و ادیب ایرانی است که به لحاظ شهرتش در وعظ و خطابه به واعظ قزوینی مشهور شد و همین تخلص را در اشعارش برگزید. وی علاوه بر دیوان شعر صاحب آثار دیگری همچون ابواب الجنان، الموعظة و الحملة الحیدریة م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.