پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۳

عشق تو چو من دردکشی می خواهد

سودای تو دیوانه وشی می خواهد

زین شعله فروز معصیت، روی متاب

دیگ کرم تو آتشی می خواهد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵ای ساقی بزمگاه صهبای کرم
  2. شمارهٔ ۶در وادی عشق، بی خبر باید رفت
  3. شمارهٔ ۷در راه طلب پیاده می باید رفت
  4. شمارهٔ ۸اشک آمد و حسرت ز دل ریش نبرد
  5. شمارهٔ ۹مرغ دل من زشاخ بی برگ و بر است
  6. شمارهٔ ۱۰آسوده بود دلم ز ویرانه خود
  7. شمارهٔ ۱۱ابر آمده شب که ماهتابت ببرد
  8. شمارهٔ ۱۲مشکل باشد ز دام او جان بردن
همه‌ی رباعیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.