پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲

مشکل باشد ز دام او جان بردن

مشکل تر از این، دل به کفش نسپردن

از بس همه چیزش به نظر شیرین است

چون حب نبات می توانش خوردن!

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴داری دولبی که از ازل هم نمکند
  2. شمارهٔ ۱۵دل از غم تو حال خرابی دارد
  3. شمارهٔ ۱۶در فصل چنین که شد گلستان آباد
  4. شمارهٔ ۱۷دل بهر معاش، چند زحمت بکشد
  5. شمارهٔ ۱۸جان در طلب هزار دلدار چراست؟
  6. شمارهٔ ۱۹گویند جفا نصیب بی سامان است
  7. شمارهٔ ۲۰طفلم من و چرخم به جفا قوت دهد
  8. شمارهٔ ۲۱یاری به دیار هند، دلسوزم نیست
همه‌ی رباعیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.