پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۷۵۱

بی وضو، دست به پیمانه صهبا نکنی

غسل ناکرده، نظر جانب مینا نکنی

به طفیل دگری زیستن از غیرت نیست

گر دهد جان نوت، رو به مسیحا نکنی

می زند هر نفس از موج، دوصدچین به جبین

گر شوی تشنه، گذر جانب دریا نکنی

چون ندزدی نگه از دیدن داغ دل ما؟

تو که از پاکی تن، لاله تماشا نکنی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵۳بس که گشته شیوه اسلامیان حق دشمنی
  2. شمارهٔ ۷۵۴ای که گویی فیض دارد سرزمین مصر و شام
  3. شمارهٔ ۷۵۵نسترن می طلبد از بدنت خوشبویی
  4. شمارهٔ ۷۵۶هر دو بی مثلیم در هنگامه ناز و نیاز
  5. شمارهٔ ۷۵۷رزقم چو یاقوت، از تنگ بختی
  6. شمارهٔ ۷۵۸در باغ گیتی، شد قسمت من
  7. شمارهٔ ۷۵۹سنگباران کرد شبنم بی رخ او باغ را
  8. شمارهٔ ۷۶۰چشم من سوی تو، چشم تو به سوی دگری
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.