پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۷۵۴

ای که گویی فیض دارد سرزمین مصر و شام

هرچه می گویی تو از فیض سحرگاهی بگوی

خضر، یک کس را به راه کعبه دل سر نداد

راه اصلی را به آن استاد گمراهی بگوی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵۶هر دو بی مثلیم در هنگامه ناز و نیاز
  2. شمارهٔ ۷۵۷رزقم چو یاقوت، از تنگ بختی
  3. شمارهٔ ۷۵۸در باغ گیتی، شد قسمت من
  4. شمارهٔ ۷۵۹سنگباران کرد شبنم بی رخ او باغ را
  5. شمارهٔ ۷۶۰چشم من سوی تو، چشم تو به سوی دگری
  6. شمارهٔ ۷۶۱ای شوخ لاله رخسار، باغ و بهار مایی
  7. شمارهٔ ۷۶۲ندارد دیده ما طالع نظاره رویی
  8. شمارهٔ ۷۶۳کهنه شد گلشن، ز جوی شیشه آبی نوش کن
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.