پرش به محتوای اصلی
طغرای مشهدی طغرای مشهدی

ابیات برگزیده از غزلیات

شمارهٔ ۶۴۹

دست رد بر ساغر صهبا منه

بدعتی در قبله مینا منه

صدهزاران چون تو بلبل دیده است

دل به عهد آن گل رعنا منه

کشتی ما را به ساحل واگذار

بار غم بر سینه دریا منه

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۵۱از تیرگی چه شکوه به غربت، که همچو مشک
  2. شمارهٔ ۶۵۲ادب خاموش دارد بار شوق عشقبازان را
  3. شمارهٔ ۶۵۳در سمن زار تنت جلوه کند نیلوفر
  4. شمارهٔ ۶۵۴کاش عذری در گنهکاری نمی گفتم به یار
  5. شمارهٔ ۶۵۵می بکش، می ولی حکیمانه
  6. شمارهٔ ۶۵۶بس که پاشید ازو ناز و نیاز از من ریخت
  7. شمارهٔ ۶۵۷به قرابه از صبوحی، قدح شراب مانده
  8. شمارهٔ ۶۵۸یارب از نسرین، چراغ لاله را پروانه ده
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.