پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۸۸بوی گلاب می دهد، نغمه عندلیب ما
  2. شمارهٔ ۴۸۹هوس پرورده زلف بتانم
  3. شمارهٔ ۴۹۰بلبلت از گل نخواهد فرق کرد
  4. شمارهٔ ۴۹۱تا ز مشق خود نیفتم، هرکجا می قحط شد
  5. شمارهٔ ۴۹۲کو صبر کز صبوری، تاب جفا بیارم؟
  6. شمارهٔ ۴۹۳معنی مقصود را از لفظ یارب یافتم
  7. شمارهٔ ۴۹۴چو مینا گرچه آیین قدح نوشی نمی دانم
  8. شمارهٔ ۴۹۵بس که از سنگینی جان، کنده پای خودیم
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.