شمارهٔ ۴۷۵

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

1. شمارهٔ ۴۷۷تاک آبستن نور است، نخواهد زایید
2. شمارهٔ ۴۷۸دارم تنی ز دست غمت چون سبوی خشک
3. شمارهٔ ۴۷۹دماغم خشک و لب [خشک] و دهان خشک
4. شمارهٔ ۴۸۰می بارد از خندیدنت، یک سو شکر، یک سو نمک
5. شمارهٔ ۴۸۱در محیط گریه ام هرگز نگردد آب خشک
6. شمارهٔ ۴۸۲امشب به سوی میکده باد از چمن وزید
7. شمارهٔ ۴۸۳کس ندارد چو تو گلبانگ اسیری، بلبل!
8. شمارهٔ ۴۸۴هستند رهزنان خزان، گوش بر صدا