پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۶۲کس را غم سوز دل ما نیست درین بزم
  2. شمارهٔ ۴۶۳نمی توان به هم آغوشی ات قناعت کرد
  3. شمارهٔ ۴۶۴قافله اشک و آه، از همه سو ریز کرد
  4. شمارهٔ ۴۶۵از چه رو دارد شب زلفت به تاریکی سری؟
  5. شمارهٔ ۴۶۶من سودازده را داغ منه بر سر دست
  6. شمارهٔ ۴۶۷موسم گل شد که از وی بشکفد دل، باغ باغ
  7. شمارهٔ ۴۶۸خاک گردیدم، نگردید آرزوها بر طرف
  8. شمارهٔ ۴۶۹کو پیر مغان کز می اسرار زند حرف
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.