پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۲اگر زمانه بنای ستم کند، چه علاج
  2. شمارهٔ ۲۴۳فرق حرم و دیر ببین، کآمده هر سال
  3. شمارهٔ ۲۴۴چگونه حسن نباشد به بوالهوس محتاج
  4. شمارهٔ ۲۴۵جز تیغ او که برسرم آمد، ز پا گذشت
  5. شمارهٔ ۲۴۶از پنجره های مژه مهتاب درآید
  6. شمارهٔ ۲۴۷اگر برون نرود گل ز بوستان، چه کند
  7. شمارهٔ ۲۴۸قدر بی عقلی نمی دانند طفلان، حیف حیف
  8. شمارهٔ ۲۴۹دمیده دانه ما از زمین تلخ
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.