شمارهٔ ۲۴۷

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

1. شمارهٔ ۲۴۹دمیده دانه ما از زمین تلخ
2. شمارهٔ ۲۵۰نیامدی که مبادا بمیرم از شادی
3. شمارهٔ ۲۵۱بی روی تو در بزم چراغ آید و گرید
4. شمارهٔ ۲۵۲روز و شب، دربچه مشرق و مغرب باز است
5. شمارهٔ ۲۵۳ز ازل، مرشدما خواست که فرزانه شود
6. شمارهٔ ۲۵۴بت تراشان غمت گشتند چون فارغ ز کار
7. شمارهٔ ۲۵۵خضر اگر در دشت قسمت، همنشین با من شود
8. شمارهٔ ۲۵۶آه غم، داغ کهن را به دلم تازه نمود