پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۴۳فرق حرم و دیر ببین، کآمده هر سال
  2. شمارهٔ ۲۴۴چگونه حسن نباشد به بوالهوس محتاج
  3. شمارهٔ ۲۴۵جز تیغ او که برسرم آمد، ز پا گذشت
  4. شمارهٔ ۲۴۶از پنجره های مژه مهتاب درآید
  5. شمارهٔ ۲۴۷اگر برون نرود گل ز بوستان، چه کند
  6. شمارهٔ ۲۴۸قدر بی عقلی نمی دانند طفلان، حیف حیف
  7. شمارهٔ ۲۴۹دمیده دانه ما از زمین تلخ
  8. شمارهٔ ۲۵۰نیامدی که مبادا بمیرم از شادی
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.