پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳۸سفید گشت سرم از شکوفه پیری
  2. شمارهٔ ۲۳۹مو به مو حال دلم را زلف او با شانه گفت
  3. شمارهٔ ۲۴۰پیغمبریم و ملت ما غم کشیدن است
  4. شمارهٔ ۲۴۱پایش ز حنابندی شب چون پر زاغ است
  5. شمارهٔ ۲۴۲اگر زمانه بنای ستم کند، چه علاج
  6. شمارهٔ ۲۴۳فرق حرم و دیر ببین، کآمده هر سال
  7. شمارهٔ ۲۴۴چگونه حسن نباشد به بوالهوس محتاج
  8. شمارهٔ ۲۴۵جز تیغ او که برسرم آمد، ز پا گذشت
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.