پرش به محتوای اصلی

ادامه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۰چو طفل غنچه اگر می خورد سبوی شراب
  2. شمارهٔ ۱۴۱مرگ، مفلس را ز عمر جاودانی بهتراست
  3. شمارهٔ ۱۴۲لب تر نکنم ز آب خضر تا می ناب است
  4. شمارهٔ ۱۴۳گل ندارد تاب دست انداز باد مهرگان
  5. شمارهٔ ۱۴۴سرتاسر دهر، جز خدا کیست
  6. شمارهٔ ۱۴۵سهل باشد همت ساقی، گر از مینا گذشت
  7. شمارهٔ ۱۴۶چو گردباد، دلم رهنمای خود نشناخت
  8. شمارهٔ ۱۴۷هر دل که ازان نگار خالی ست
همه‌ی ابیات برگزیده از غزلیات ←

طغرای مشهدی درباره‌ی طغرای مشهدی

طغرای مشهدی (درگذشته در سال ۱۰۷۸ ق) شاعر، نویسنده، سخن‌سرا و از مترسلان برجستهٔ سبک هندی است که در سدهٔ یازدهم هجری می‌زیسته است. طغرا در مشهد زاده شد و در همانجا به تحصیل ادب پرداخت. در اواخر دوران جهانگیر گورکانی (حکومت: ۱۰۱۴–۱۰۳۷ قمری) به هند رفت. پس از مدتی، به‌عنوان منشی شاهزاده مرادبخش پسر شاه جهان (متوفی ۱۰۷۰ ق...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.