شمارهٔ ۴۵ - شمس دین
ای شمس دین بنام و بنواز تو ابر به
جامه ات کفن نکوتر و جانت به قبر به
از صوت و صورت تو هزاران هزار بار
غرنده ابر بهتر و درنده ببر به
هرچند مؤمنی چو نداری سخاوتی
از تو هزار بار جوانمرد گبر به
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۴۷ - در سبلت و ریش خویش بنگرهان ای کل تا زدم مزن لاف
- شمارهٔ ۴۸ - ولوله در ولوله در ولولهمار بسی گرد حنائی خبه
- شمارهٔ ۴۹ - کرمک پیلهاشرف ابریشمی چو کرمک پیله
- شمارهٔ ۵۰ - همه آلت درودگریشاد باش ای مؤید سکنه
- شمارهٔ ۵۱ - سوزنی گفت مدح تو ز خریای نجیب مؤید سکنه
- شمارهٔ ۵۲ - المومن نئیشمس نامی و نور می ندهی
- شمارهٔ ۵۳ - تار و نزنگبه می خواران فتادم از قضا دوش
- شمارهٔ ۵۴ - پسر سلمانیرومه سوزک مژه میکنی از نادانی
درباره‌ی سوزنی سمرقندی
شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.