پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قطعات

شمارهٔ ۵۲ - المومن نئی

شمس نامی و نور می ندهی

ابری ای ایر خواره زن ابری

مؤمنم گوئی و نئی مؤمن

گبری ای ایر خواره زن گبری

صبر تو تلخ و بر گوار و غلیظ

صبری ای ایر خواره زن صبری

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۴ - پسر سلمانیرومه سوزک مژه میکنی از نادانی
  2. شمارهٔ ۵۵ - ای نظامیای نظامی کلکی بی سر و بی سامانی
  3. شمارهٔ ۵۶ - کل و ساماننظامیا کل و سامان به بلخ هست دودیه
  4. شمارهٔ ۵۷ - نه مستی و پستیخائی گنده ترسا پرستی
  5. شمارهٔ ۵۸ - حنائی شاعرحنائیا خبه شد خلق شاعریت مگر
  6. شمارهٔ ۵۹ - قوامیقوامی همچنین بد ساز ماندی
  7. شمارهٔ ۶۰ - امامزاده صابونیفرزند من نبیره میمونی
  8. شمارهٔ ۶۱ - داماد خر خواجهای سوز نیک چون پسر خواجه کلاخی
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.