پرش به محتوای اصلی
سوزنی سمرقندی

قطعات

شمارهٔ ۴۸ - ولوله در ولوله در ولوله

مار بسی گرد حنائی خبه

راه بسی داد گزر در دبه

سوخت در . . . ون حنائی بدان

کز ره . . . ون خورد بسی ناربه

ولوله در ولوله در ولوله

دبدبه در دبدبه در دبدبه

بر در . . . ونش چو بود خفته مست

. . . ایه او گنده تر از مصطبه

. . . یری تا . . . ایه ندانم که چند

از کلهش یک گز تا غبغبه

روزی صد . . . یر چنیق راتبت

کم نکند هیچ ازین راتبه

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۵۰ - همه آلت درودگریشاد باش ای مؤید سکنه
  2. شمارهٔ ۵۱ - سوزنی گفت مدح تو ز خریای نجیب مؤید سکنه
  3. شمارهٔ ۵۲ - المومن نئیشمس نامی و نور می ندهی
  4. شمارهٔ ۵۳ - تار و نزنگبه می خواران فتادم از قضا دوش
  5. شمارهٔ ۵۴ - پسر سلمانیرومه سوزک مژه میکنی از نادانی
  6. شمارهٔ ۵۵ - ای نظامیای نظامی کلکی بی سر و بی سامانی
  7. شمارهٔ ۵۶ - کل و ساماننظامیا کل و سامان به بلخ هست دودیه
  8. شمارهٔ ۵۷ - نه مستی و پستیخائی گنده ترسا پرستی
همه‌ی قطعات ←

درباره‌ی سوزنی سمرقندی

شمس‌الدین تاج‌الشعرا محمد بن علی سمرقندی، معروف به سوزنی سمرقندی (درگذشتهٔ ۵۶۲ قمری به نقل از رضا قلی خان هدیت یا ۵۶۹ قمری به نقل از دولتشاه سمرقندی) شاعر هجاگو و هزال ایرانی قرن ششم هجری است. وی در اشعارش نام خود را محمد، عمر و بوبکر و نام پدرش را مسعود ذکر کرده، از این جهت درستی نام اطلاق شده بر وی یعنی محمد بن علی م...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.