شمارهٔ ۱۲۰

ادامه‌ی غزلیات ناتمام

1. شمارهٔ ۱۲۲چون گل آشفته و چون شعله سوار آمده است
2. شمارهٔ ۱۲۳کشت جهان ز نشو و نما پاک مانده است
3. شمارهٔ ۱۲۴سربلندیها غباری بوده است
4. شمارهٔ ۱۲۵چون دور ز وصل یار می بوده است
5. شمارهٔ ۱۲۶خط او دام هوش گردیده است
6. شمارهٔ ۱۲۷گرچه ساقی صرفه در خون خوردن من دیده است
7. شمارهٔ ۱۲۸باغها از سایه ابر بهاری دیده است
8. شمارهٔ ۱۲۹درد می دردی به ایاغت نرسیده است