پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۹۹۳

شاها کرمی کن و مکن جنگ

زنهار مکن به جنگ آهنگ

گر جنگ کنی ملازمانت

اشکسته شوند و سخت دلتنگ

بشنو سخنی ز نعمت‌اللّه

صلحی کن و باز گرد از جنگ

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۹۹۵آفتابی می پرستم لایزال
  2. غزل شمارهٔ ۹۹۶ای دهنت وهم میانت خیال
  3. غزل شمارهٔ ۹۹۷ای لب تو چشمهٔ آب زلال
  4. غزل شمارهٔ ۹۹۸خواجه مخمور باز ماند به مال
  5. غزل شمارهٔ ۹۹۹دل صفهٔ صفاست و ما صوفیان دل
  6. غزل شمارهٔ ۱۰۰۰جان کیست بندهٔ حرم کبریای دل
  7. غزل شمارهٔ ۱۰۰۱بایزید است جان و هم جانان دل
  8. غزل شمارهٔ ۱۰۰۲جام گیتی نماست یعنی دل
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.