پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۲۵

مظهر و مظهر به همدیگر نگر

مظهری ظاهر درین مظهر نگر

خوش حبابی پر کن از آب حیات

آب را می نوش و در ساغر نگر

تنگهٔ زرگر بیابی صدهزار

یک حقیقت فهم کن در زر نگر

عیسی مریم ببین گر عارفی

ور نمی بینی برو در خر نگر

عقل اگر منعت کند از عاشقی

گوش کن آن قول و دردسر نگر

حاصل دریای ما گر بایدت

این صدف بشکاف و در گوهر نگر

نعمت الله در همه عالم ببین

نو او در بحر و هم در بر نگر

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۲۷هر چه بینی به نور او بنگر
  2. غزل شمارهٔ ۸۲۸بیا به دیدهٔ ما روی یار ما بنگر
  3. غزل شمارهٔ ۸۲۹در حسن ماهرویان آن آفتاب بنگر
  4. غزل شمارهٔ ۸۳۰در حسن ماهرویان تو آفتاب بنگر
  5. غزل شمارهٔ ۸۳۱راه شرابخانه را می دهمت نشان دگر
  6. غزل شمارهٔ ۸۳۲عقل غیر از عقال نیست دگر
  7. غزل شمارهٔ ۸۳۳ای مرا در هر سخن بحری گر
  8. غزل شمارهٔ ۸۳۴یافتم از نور تو تابی دگر
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.