پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸۲۲

هر چه می بینی همه مطلق نگر

خلق را بگذار و جمله حق نگر

عشقِ او دریا و ما ماهی در او

حال این ماهی مستغرق نگر

عاشق و معشوق شد مشتق ز عشق

گر تو مشتاقی در این مشتق نگر

عشق او چون بلبل و جان برگ گل

گلستان و بلبل و رونق نگر

آیهٔ تنزیه و تشبیهش بخوان

این مقید بین و آن مطلق نگر

ما نه مائیم و نه او فافهم تمام

صورت و معنی این مغلق نگر

نعمت الله گوهر دریای ماست

گوهر دریا در این زورق نگر

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸۲۴چهار حضرت در یکی حضرت نگر
  2. غزل شمارهٔ ۸۲۵مظهر و مظهر به همدیگر نگر
  3. غزل شمارهٔ ۸۲۶هرچه می بینی به او می نگر
  4. غزل شمارهٔ ۸۲۷هر چه بینی به نور او بنگر
  5. غزل شمارهٔ ۸۲۸بیا به دیدهٔ ما روی یار ما بنگر
  6. غزل شمارهٔ ۸۲۹در حسن ماهرویان آن آفتاب بنگر
  7. غزل شمارهٔ ۸۳۰در حسن ماهرویان تو آفتاب بنگر
  8. غزل شمارهٔ ۸۳۱راه شرابخانه را می دهمت نشان دگر
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.