پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۸

خار بی کنگر چه کار آید مرا

راه بی رهبر چه کار آید مرا

گر نباشد مرتضی با من رفیق

خدمت قنبر چه کار آید مرا

عیسی مریم همی جویم به جان

بندگی خر چه کار آید مرا

گر نه سر باشد فدای پای او

دردسر بر سر چه کار آید مرا

خوشتر از مشک است بوی یار من

مشک یا عنبر چه کار آید مرا

خم مِی دارم مدام از حضرتش

جام یا ساغر چه کار آید مرا

بندگی سیدم چون پیشوا است

خدمت سنجر چه کار آید مرا

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۰گر بیازارد مرا موری ، نیازارم و را
  2. غزل شمارهٔ ۱۱هر شب چون ماه می‌بینیم ما
  3. غزل شمارهٔ ۱۲مجلس خاص او است حضرت ما
  4. غزل شمارهٔ ۱۳این حضور عاشقان است الصلا
  5. غزل شمارهٔ ۱۴دل ما گشته است دلبر ما
  6. غزل شمارهٔ ۱۵عالمی غرقند در سیلاب ما
  7. غزل شمارهٔ ۱۶صد دوا بادا فدای درد بی‌ درمان ما
  8. غزل شمارهٔ ۱۷رفت آن جانان ما از دست ما
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.