پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۳۳

جام جم می خورم که نوشم باد

می خورم می خورم که نوشم باد

دُردی درد عشق مستانه

دم به دم می خورم که نوشم باد

می دهم بوسه بر لب ساغر

باده هم می خورم که نوشم باد

لطف ساقی شراب می بخشد

به کرم می خورم که نوشم باد

می خمخانهٔ وجود بذوق

در عدم می خورم که نوشم باد

می خورم می به شادی ساقی

نه به غم می خورم که نوشم باد

نعمت الله حریف و ساقی یار

جام جم می خورم که نوشم باد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۳۵ورد صاحبنظران فاتحهٔ روی تو باد
  2. غزل شمارهٔ ۷۳۶عشق او با جان و دل پیوسته باد
  3. غزل شمارهٔ ۷۳۷حضرت سلطان ما پاینده باد
  4. غزل شمارهٔ ۷۳۸یا رب ز غم هجران رستیم مبارک باد
  5. غزل شمارهٔ ۷۳۹عاشقی کو سر به پای ما نهاد
  6. غزل شمارهٔ ۷۴۰آب چشم ما به هر سو رو نهاد
  7. غزل شمارهٔ ۷۴۱ترک سرمستم دگر باره کلاه کج نهاد
  8. غزل شمارهٔ ۷۴۲اهل نظران دیده به روی تو گشایند
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.