پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۸۰

لطف ساقی بسی کرم فرمود

در میخانه را به ما بگشود

جام گیتی نما به ما بخشید

می میخانه را به ما پیمود

نقد گنجینهٔ حدوث و قدم

جمع کرده همه به ما بنمود

از ازل تا ابد عنایت او

هست با بندگان و خواهد بود

هو هو لا اله الا هو

لیس فی الدار غیره موجود

نقش غیری خیال اگر بندی

آن خیالت محال خواهد بود

گر صد است ار هزار جمله یکی

جز یکی نیست بنده را مقصود

وحده لاشریک له گفتم

غیر او نیست شاهد و مشهود

بزم ما مجلسی است شاهانه

سید ما ایاز و او محمود

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۸۲هستی ما همه بود به وجود
  2. غزل شمارهٔ ۶۸۳مائیم ایاز و یار محمود
  3. غزل شمارهٔ ۶۸۴هرچه امکان لطف و رحمت بود
  4. غزل شمارهٔ ۶۸۵قادر پر کمال کن فیکون
  5. غزل شمارهٔ ۶۸۶در همه آینه جمال نمود
  6. غزل شمارهٔ ۶۸۷در مرتبه ای ساجد در مرتبه ای مسجود
  7. غزل شمارهٔ ۶۸۸نگار مست من هر دم ز نو بزمی بیاراید
  8. غزل شمارهٔ ۶۸۹بر بسته نقاب ، دل رباید
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.