پرش به محتوای اصلی
پنجشنبه ۱۶ مهر ۱۴۰۵
دلار ۲۶۶٬۳۹۵ ▲۱.۲۱٪
سرتیترها
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۰

یار من بی یار کی ماند مرا

خسته و بیمار کی ماند مرا

گرچه بیمارم ولی دارم امید

کو چنین بیمار کی ماند مرا

شادمانم گرچه غمها می خورم

غمخورم غمخوار کی ماند مرا

من چنین مخمور و او مست و خراب

بر در خمّار کی ماند مرا

کار بیکاریست کار عاشقان

عشق او بیکار کی ماند مرا

سر پر از سودا و هم کیسه تهی

بر سر بازار کی ماند مرا

گر نباشد صدق من صدیق وار

سیدم در غار کی ماند مرا

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۲هر که آمد بر سر دار فنا
  2. غزل شمارهٔ ۶۳نعمت الله است دایم با خدا
  3. غزل شمارهٔ ۶۴مبتلائی دیدمش خوش در بلا
  4. غزل شمارهٔ ۶۵فانی دردیم و فانی از فنا
  5. غزل شمارهٔ ۶۶روشنست آئینهٔ گیتی نما
  6. غزل شمارهٔ ۶۷گر بیابی آشنای بحر ما
  7. غزل شمارهٔ ۶۸ما حبابیم و عین ما دریا
  8. غزل شمارهٔ ۶۹عین دریائیم و دریا عین ما
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.