پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶

ذوق اگر داری در این دریا درآ

عاشقانه خوش بیا با ما برآ

گر بیابی گوشهٔ میخانه ای

کی کنی رغبت به ملک دو سرا

جملهٔ درها به تو بگشوده اند

تو ز هر بابی که می خواهی درآ

جنت و حوری از آن زهدان

جام دُرد و دَرد عشق او مرا

همچو سید در خرابات مغان

عاشقانه خوش سرودی می سرا

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۸خار بی کنگر چه کار آید مرا
  2. غزل شمارهٔ ۹از ازل تا ابد خواند مرا
  3. غزل شمارهٔ ۱۰گر بیازارد مرا موری ، نیازارم و را
  4. غزل شمارهٔ ۱۱هر شب چون ماه می‌بینیم ما
  5. غزل شمارهٔ ۱۲مجلس خاص او است حضرت ما
  6. غزل شمارهٔ ۱۳این حضور عاشقان است الصلا
  7. غزل شمارهٔ ۱۴دل ما گشته است دلبر ما
  8. غزل شمارهٔ ۱۵عالمی غرقند در سیلاب ما
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.