پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۹۱

دل عاشق نظر به جان نکند

خاطرش میل با جنان نکند

ای که گوئی که ترک رندی کن

رند سرمست آنچنان نکند

دنیی و آخرت مده که دلم

التفاتی به این و آن نکند

رند مستیم نام ما که برد

بینشان را کسی نشان نکند

جرعهٔ می به جان خرید دلم

کرد سودائی و زیان نکند

عاشق و رند مست او باشیم

عاشق انکار عاشقان نکند

نعمت الله حریف و می در جام

هیچکس توبه این زمان نکند

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۵۹۳غیر او کی به یاد ما ماند
  2. غزل شمارهٔ ۵۹۴عهد با زلف تو بستیم خدا می داند
  3. غزل شمارهٔ ۵۹۵دل چو دم از عشق دلبر می‌زند
  4. غزل شمارهٔ ۵۹۶مرغ زیرک بین که یاهو می زند
  5. غزل شمارهٔ ۵۹۷عاشقی کز عشق او دم می زند
  6. غزل شمارهٔ ۵۹۸ذوق ما در جهان نمی‌گنجد
  7. غزل شمارهٔ ۵۹۹بود و نابود در نمی گنجد
  8. غزل شمارهٔ ۶۰۰مرا حالی است با جانان که جانم درنمی‌گنجد
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.